DE VREEMDE ARTEFACTEN VAN KIËV

HET KOROLIYEV OBJECT.

Kiëv is de hoofdstad en tevens de grootse stad van de Ukraïne en had in 2001 ongeveer 2.600.000 inwoners. De stad is gelegen aan weerszijden van de rivier de Dnjepr.

Hoe Kiëv er nu uitziet :

Kiëv vlak na de tweede wereldoorlog :

In de ruïnes van Kiëv werd in de zomer van 1947 tijdens opruim-en opbouwwerkzaamheden een merkwaardig object gevonden op een locatie waar vóór de oorlog het Kiëv muziekconservatorium stond. Het object lag 5 à 6 meter onder de grond. Het vreemde tuig was een zilverkleurige, naadloos gestroomlijnde cilinder en had de vorm van een pijl. Het had een diameter van ongev. 3-3,5 meter en was ongev. 5 à 6 meter lang.

Het achterste gedeelte was gelijkmatig afgesneden, naar alle waarschijnlijkheid afgerukt, van het andere gedeelte van het object. Het object had bijkomend smalle aanhechtingen aan de zijkanten en gaven het tuig het uitzicht van een pijl. De vondst werd uitgegraven en ingenieurs van het Sovjet leger werden er bijgeroepen. De site werd onmiddellijk afgezet. Er werd verondersteld dat het tuig een buitenlands projectiel zou kunnen zijn. In het geheim werd het object op een oplegger geplaatst en bedekt met een zeil, van de Ukraïne naar Podlipki in de Sovjetunie getransporteerd. Dit is een plaats in het noord-oosten van Moskou. Later werd deze stad Kaliningrad genoemd en heet nu Korolyev.

Op deze plaats werd het eerste onderzoekscentrum voor luchtprojectielen opgericht. Kaliningrad was later de plaats waar veel geheime militaire projecten plaatsvonden en er werden ook veel UFO waarnemingen gedaan. De vondst werd heel zorgvuldig bestudeerd. Er werd vastgesteld dat het object al enige duizenden jaren onder de grond moest gelegen hebben (ongeveer 3 à 5000 jaar.)

Oorspronkelijk werd het object al gevonden einde de 19e eeuw-begin de 20e eeuw, dus lang voor de october revolutie van 1917, door de beroemde archeoloog Vikentiy Khvoyka die ook de ontdekker was van de Trypillya cultuur, een 7000 jaar oude stad in de Ukraïne. Er werd zo diep mogelijk gegraven maar het was in die tijd moeilijk het object volledig uit te graven. De toenmalige gouverneur van Kiëv werd er, door de Tsaristische politie en de locale authoriteiten, bijgehaald om de hele zaak te onderzoeken. Hij onderzocht het tuig heel aandachtig maar gaf de opdracht het object te laten waar het was omdat hij voor deze operatie de verantwoordelijkheid niet durfde te nemen en het tevens onmogelijk was de herkomst van dit vreemde tuig te achterhalen.

Jaren later in 1947 waren Sovjet wetenschappers en de pioniers van de luchtprojectielen, wel in de mogelijkheid het her-ontdekte object te onderzoeken met behulp van de apparatuur in hun Podlipki labo. Na onderzoek werd vastgesteld dat alleen de voorste cockpitsectie van het tuig werd gevonden. Origineel moest het luchttuig ongev. 11 à 12 meter lang geweest zijn. Jammer genoeg werd het staartgedeelte, dat de behuizing van de motor moest zijn geweest, nooit teruggevonden. Het gerecupereerde cockpit gedeelte was verwijderd op een manier die doet denken aan de toepassing van laser technologie.

Het tuig was zo te zien niet van aardse oorsprong en niet door mensen vervaardigd, omdat er twee kleine zetels waren ingebouwd voor twee heel kleine piloten die heel waarschijnlijk maar 1,20 meter lang moesten geweest zijn. De cabine was echter leeg en de dode piloten werden nooit teruggevonden. Geavanceerde uitrusting, zoals controle instrumenten met knoppen en panelen werden binnenin gevonden. Vreemd genoeg werd een vreemde inscriptie in een onbekende taal in de cabine ontdekt. De tekst kon uiteindelijk ontcijferd worden en bleek oud Sanskriet of een oude Indische taal te zijn.

Later werd gespeculeerd dat het object een soort van antieke “Vimana” moest geweest zijn, die worden beschreven in oude Indische manuscripten zoals de “Vimana Shastra”.  Sergey Pavlovich KOROLYEV, later hoogleraar en beroemd Sovjet ontwerper van projectielen, werd hoofd van een “top secret” groep, die werd opgericht om het ontdekte tuig te bestuderen. In verband met deze vondst zei hij meer dan eens tot zijn collega’s : “Het oog kan het zien, maar de tanden kunnen het niet kauwen”. Klaarblijkelijk benadrukte hij  het feit dat het tuig zeer geavanceerd was en het wetenschappelijk en technologisch niveau van de USSR in 1947 ver overschreed. Noch de structuur, noch de technologie werd begrepen en bijna niets kon gekopiëerd worden.

Tijdens de jaren 50-60 en 70 werd met het onderzoek verder intensief doorgegaan en moet men er uiteindelijk toch een en ander van hebben opgestoken. Later bleek dat deze vondst en de respectievelijke studie ervan, de Sovjet technologie i.v.m. luchtprojectielen en ruimtetechnologie aanzienlijk moet hebben versneld en dan meer specifiek het ontwerpen van metaallegeringen, controlesystemen en sommige constructietechnieken. Schokkend en verbazingwekkend voor het Westen was dat, 10 jaar na de Kiëv vondst, de reeds vernoemde Korolyev in 1957 de eerste satelliet de Sputnik lanceerde en in 1961 de eerste mens de ruimte instuurde (Yuri Gagarin).

Vreemd genoeg werd dit alles verwezenlijkt door een uitgeput en geruineerd land dat zeer had geleden onder Stalin’s repressies en de tweede wereldoorlog. Ook had de Sovjetunie een aanzienlijke achterstand op de U.S.A. met betrekking tot luchtvaart, ruimte en rakettechnologie. Zodra de Sovjet wetenschappers de Lasertechnologie onder de knie hadden, werden verschillende onderdelen van het tuig losgemaakt en naar labo’s gestuurd voor een gedetailleerde analyse.

Dit verhaal werd openbaar gemaakt door een zekere V. Sukhoveev, een Kiëv resident, wiens vader (een bekend taalkundige) er toen werd bijgeroepen om de inscripties binnen in het toestel te ontcijferen. Ook later in 1962 werd S.P. Korolyev ingeschakeld om een fragment van een vermeende UFO “crash” in de provincie Orenburg (Ural) te bestuderen.

HET REITARSKAJA OBJECT.

In 1953, hetzelfde jaar dat Stalin stierf, werd door archeologen die opgravingen deden in de Reitarskajastraat in Kiëv een vreemde vondst gedaan. Ze ontdekten op ruim 5 meter diepte een grafkelder met een massieve kist erin. In de kist zaten ongeveer vijfhonderd boeken, in het Arabisch, Grieks, Sanskriet en in Slavische talen.

In de boeken stonden tekeningen van ruimtestations, hangars voor ruimteschepen en Star Wars-achtige taferelen. Deze artefacten werden door de toenmalige Sovjetrussische geheime dienst, al na enkele uren in een gesloten voertuig afgevoerd. De archeologen werden aangemaand over deze zaak te zwijgen. De betrokkenen durfden zelfs nauwelijks hun namen noemen.

Wat men daar ontdekte wist men 40 jaar geheim te houden, tot een van hen in 1993 tegen zijn zin zijn relaas deed aan de Kiëvse krant Dzjentri. Dit was een van de beste kranten uit de post-Sovjet periode. De krant publiceerde ook veel details over het UFO onderzoek in Rusland.

HET KIËV BEELDJE.

Dit is een foto van een beeldje dat eveneens in de stad Kiëv werd teruggevonden en dateert van 4000 vóór Christus. Het lijkt op een vreemd uitgedost ruimtemannetje met op het eerste zicht zes vingers (duim niet zichtbaar).

Ik heb geen verdere informatie kunnen terugvinden omtrent de juiste vindplaats en wanneer en in welke omstandigheden het werd gevonden. Lezers die hierover meer gegevens kunnen verstrekken mogen altijd reageren.

We kunnen ons afvragen of al de technologische hoogstandjes die de mensheid nu weet te presteren wel allemaal zo nieuw zijn ? Zou het niet kunnen dat we nu aan een inhaalbeweging bezig zijn, een soort herontdekking, en dat heel oude culturen op aarde toen al een verbluffende technologische kennis hadden. We denken dan aan de oorspronkelijke Egyptische en Soemerische beschavingen of zelfs ouder. Is het mogelijk dat er in een ver verleden een buitenaardse interventie heeft plaatsgehad ?

Dit is misschien heel speculatief, maar toch moeten we hiermee rekening houden.

 

Bronnen :

Website : www.ufoevidence.org

Het boek “De Sovjet UFO Dossiers” van Paul Stonehill.